- لطفا همسفر خوبی باشین و دیگه نگین نیگه دار نیگه دار ............ امکان پذیر نمی باشد

اِه اَه اُه ...

پی نوشت : نداشتیم اما قرار شد بنویسیم بعدا ....

بعدا : یادم اومد باید بگمم ببخشید یه مدته نیستم کم هستم گم شدم

به یکی می گن تو منی من تو ام حالا بگو تو کی هستی ؟ میگه خدا بکشدت که گمم کردی

جریان منه ....

امام علی (علیه السلام ) :

بگذارید و بگذرید ، ببینید و دل مبندید ، چشم بیندازید و

دل نبازید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت .

▬▬▪■▄▀ ۩ شب های احیا التماس دعا ۩ ▀▄■▬▬

█████████████████████████████████████

فقط یک تلنگر لازم است 

 تا تمام بغض های فروخفته ات باران شود و ...

عجب دنیای بی وفایی است و انسان در این دنیا بی وفاتر

و عجب دنیای غریبی است و انسان در این دنیا غریب تر... 

-----

تقصیر تو نیست من همیشه ساکت ترین عابرم...

شاید واقعا آن زمانی که ما فکر می کنیم به خط پایان رسیده ایم ، آغاز راه باشد .

زبان قلمم کمی دلخور است . این بار نه از تو ، که مثل خیلی وقت ها از خودم .

گاهی در انتهای این راه پر فراز و نشیب به هیچ می رسم .

نه اشتباه نشود هیچ نیهیلیسم ها نه ، هیچ نشدن ها ُ نکردن ها و ساخته نشدن ها و .... خلاصه اش این است ، با تمام آنچه در وجودم به ودیعه نهاد ، به هیچ هیچی نشدن .

پایان یک نقطه نیست . مانند کلمه اش چند نقطه دارد . گاهی در نقطه ای از پایان خودم را می بینم اما باز ...

آری باز کلمه ای که در ادامه خود همیشه یدی از کلمات را یدک می کشد . باز شاید بتوانم امیدی باشد و

خدا مرا تنها نمی گذارد....

مزخرف تر از همیشه نوشته ام ؟! نه تنها نسیمی به روحم آهنگی را نواخته که زبان نوشتنش را نمی دانم ...

من بودم

جاده بود

ماشین می رفت

هیچ موسیقی نمی نواخت جز موسیقی باد

که در گوشم نام تو را زمزمه می کرد

چشمانم را به جاده دوختم

پدر همیشه می گوید به این بیاندیش که راننده مقابلت دیوانه است

آهسته برو

....

آهسته بیایید!!!...

معین می خواند

مهدی می خواند

مرتضی ...

همه می خوانند ....

پس چرا گوش من پر از صدایی که با دوریش شوره زار چشمانم  را شعله ور می کند

ک م ن ت ا ل ب ی س ش

انگشتانم خاطرات خودکار را مرور می کنند

....

سلام

امروز خیلی دلم گرفته بود

خودکارم را برداشتم و گفتم کمی بنویسم ...

گونه هایش را بوسیدم و گفتم این بوسه  سفارشی است - امانت دار خوبی باشی

جوان بود و مسافر حریم کبریایی

برویم لبخند زد

- سفارشی نداری

گفتم خدا یارت

تنها می خواهم  در کوچه هایی که قدمگاه مطهر مطهره ی محمد نبی (صلی الله علیه و آله ) است  که قدم بر می داری 

غربت مدینه را که با همه وجود حس کردی  و مشام جانت لبریز شد از عطر یاس

وقتی با چشمان بارانی کبوتران بقیع را  از پشت پنجره ها تا کنار گلزار مطهر نبی خدا  مشایعت کردی

تنها می خواهم  یادی از دل من هم بکنی ....

---

بانو ! کوچکترم از آن که بخواهم با این دست های به گناه آلوده برایت بنویسم تنها اکتفا می کنم به یک جمله :

شهادت حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها ) تسلیت باد

امسال برای نزدیک تر شدن به تو و دورتر شدن از دوری به تو تلاش می کنم

با تاخیر چندین روزه سال نو مبارک

^ده

^{نه ، هشت ...}

^{سه ، دو ، یک}

^پرواز

^{چقدر زمان کوتاهی است برای  تجربه زیبای اوج گرفتن} 

^{تنها ده شماره ،  نگاه پدر و مادر، عشقشان ، تصمیمشان ، تولدمان ، بزرگ شدنمان ، نگاهمان ، شروع  عشقمان ، تصمیم ، طلوعی برای عشقی دیگر و  پرواز ....}

^{تازه به این نکته رسیده ام که تمام انسان ها در سه مرحله عاشقی شریکند ...}

گاهی ابلهانه ترین حرف هایش را

به گردن جامعه می اندازه

......

نه در روزمرگی اسیرم نه به روز مردگی رسیده ام ( اولیشو با تشدید و فتحه م بخون )

تنها

با تنهایی خلوت کرده ایم

جایتان سبز

دنبال -من- می گردیم

من از او نشانی های خودم را می گیرم

و او از من نشانی های مرا می پرسد

نفس قلم بند آمده بود

داد زد:

هی !

دوست من

یواش تر

گفتم :

 توی مغزم هیچی نیست . نمی دونم چی بنویسم ؟

گفت :

چون می خوای حرفای مغزتو بنویسی . به حرفای دلت گوش کن

یکم دقت کردم

دیدم یه چیزی تو وجودم داره فریاد میزنه

یه صدای آشنا

صدای تنهایی بود که داشت یه چیزی زیر لب زمزمه می کرد ٬

" تنها تر از سکوتم    روشن تر از ستاره    عاشق تر از همیشه   با من بخون دوباره "

مددی

دیدمش

به آغوش کشیده بودش

از غمی که در چهره اش بود دانستم وام دار غم بزرگی شده

پدرش مرده بود

و او

سخت در آغوش کشیده بودش

باران 

مددی

چقدر ساده و سخت گذشتم از حال دلم

کاشکی از پنجره به بیرون نگاه نمی کردم

باران

مددی

سخته احساساتتو بخوای قربونی کنی وقتی به هیچ چیز اعتباری نیست

سرد بود

اما هنوز حس زندگی در آن جریان داشت

به نشانه خداحافظ دست هایم را برایش تکان دادم

نه

حالا بگو دلیل بیاور

تازگی ها

گوری تنگ را در گوشه ای دنج دیده ام

کوچک است

اما برای من و تنهایی جای بسیار دارد

به سوی این خانه تنگ و دنج شتابان شده ام

تازگی ها

دردی خفیف از پوسته قلبم آغاز می شود

و تا عمق جانم پیش می رود

تازه

تازگی ها انگار

در چشم هایم علائم سرطان می بینم

می ترسم

اما نه

گاهی خوشحال تر از گذشته به نظر می آیم

چقدر خوب است که تنها برای مصیبت هایم باید اشک بریزم

چقدر غمگین به نظر می آید لبخند های خشکیده بر صورتم

کاشکی گره از زبان دلم باز می شد

دلتنگم

برای تمام لحظاتی که تو هستی و من نیستم

برای تمام لحظاتی که گم نشده بودم